Εφαρμογή του Νόμου και σεβασμός των επαγγελματικών δικαιωμάτων των γεωπόνων τεχνολογικής εκπαίδευσης.

Η εξέλιξη των τρόπων εκπαίδευσης : προς το τέλος του παραδοσιακού Πανεπιστημίου ;

Πριν μερικές ημέρες η γαλλίδα υπουργός Παιδείας G. Fioraso ανακοίνωσε ένα μεγάλο πρόγραμμα αρχικού κόστους 12 εκατ. Ευρώ, με στόχο την ανάπτυξη  δημόσιας πλατφόρμας προς ενίσχυση της ηλεκτρονικής εκπαίδευσης από τα πανεπιστήμια της χώρας της. Ο γαλλικός τύπος διαπιστώνει βεβαίως πως άργησε το γαλλικό κράτος να εισαγάγει και να ενισχύσει την ηλεκτρονική εκπαίδευση, που ήδη αναπτύσσεται ραγδαίως στις ΗΠΑ, όπου το 80% των πανεπιστημίων προσφέρουν ηλεκτρονικά μαθήματα, αλλά και στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ισπανία, όπου υπάρχουν πανεπιστήμια εξ’ ολοκλήρου ηλεκτρονικά. Εντός μάλιστα των προσεχών ημερών το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γερμανία θα ανακοινώσουν επισήμως τις φιλόδοξες πλατφόρμες FutureLearn και Iversity αντιστοίχως. Επισημαίνουμε πως σήμερα πάνω από 5.000.000 φοιτητές από όλον τον κόσμο μπορούν να παρακολουθήσουν δωρεάν ηλεκτρονικά μαθήματα κυρίως από αμερικανικά πανεπιστήμια, όπως το Harvard, το MIT, το Stanford και πολλά άλλα εκλεκτά και διάσημα. Αναμένεται εντός των προσεχών πέντε το πολύ ετών, η ηλεκτρονική εκπαίδευση να αναπτυχθεί ραγδαίως και να γενικευτεί παγκοσμίως, τείνοντας να καταλάβει τον χώρο των παραδοσιακών τρόπων εκπαίδευσης των  αιθουσών και των αμφιθεάτρων. Η γνώση δεν θα είναι πια προνόμιο των λίγων, αλλά θα διαχέεται δωρεάν ή εν πάση περιπτώσει φτηνά και μέσω αυτού του τρόπου να ενισχύεται τόσο η επαγγελματική εκπαίδευση (και εξέλιξη της επαγγελματικής πρακτικής) δίδοντας αντίστοιχα πιστοποιητικά κατάρτισης, όσο και η πανεπιστημιακή εκπαίδευση, που θα οδηγεί σε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών.  

Πολλοί μιλούν για το «τέλος των αμφιθεάτρων». Ίσως αυτό να είναι υπερβολή,  σε κάθε πάντως περίπτωση δεν μπορούμε να ανακόψουμε τις σχεδόν κατακλυσμιαίες αλλαγές του τρόπου  με τον οποίον ζούμε. Στην Ελλάδα, πέραν του Ανοικτού Πανεπιστημίου και κάποιων ελάχιστων άλλων πανεπιστημιακών δραστηριοτήτων, δείχνουμε να μένουμε προσκολλημένοι στο παρελθόν. Συνθήματα και σύμβολα κενά νοήματος μας έχουν καθηλώσει σε νοοτροπίες και αντιλήψεις προ δεκαετιών  παρωχημένες. Φοβούμαι πως η επίσημη Πολιτεία αναμένει ένα άλλον Κοραή να επικαλεστεί και πάλι  την εκ της Εσπερίας αναμόρφωσή μας.  Αλλοίμονο όμως αν αυτό συμβαίνει : ο διεθνοποιημένος πλέον ανταγωνισμός έχει καταστεί αμείλικτος. 

Νικήτας Χιωτίνης, Καθηγητής ΤΕΙ Αθήνας, πρώην Διευθυντής ΣΓΤΚΣ

 Πηγή: http://www.esos.gr/

 

«Η Παραγωγή των Οπωροκηπευτικών ως Μοχλός Εξόδου της Χώρας από την Οικονομική Κρίση»

Η Ελληνική Εταιρεία της Επιστήμης των Οπωροκηπευτικών (ΕΕΕΟ) και η Σχολή Τεχνολογίας Γεωπονίας του ΑΤΕΙ Καλαμάτας σας προσκαλούν στο 26ο Επιστημονικό Συνέδριο της ΕΕΕΟ που θα πραγματοποιηθεί στην Καλαμάτα 15-18 Οκτωβρίου 2013 υπό την αιγίδα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Θεματικές ενότητες συνεδρίου

•  Αμπελουργία
• Ανθοκομία / Αρχιτεκτονική Τοπίου
• Δενδροκομία
• Φαρμακευτικά / Αρωματικά φυτά
• Λοιπές σχετιζόμενες με τις ανωτέρω

 Περισσότερες πληροφορίες: http://www.teikal.gr/horticulture/

Tο νέο agro-lifestyle ...

Γράφει ο Δρ. Ιωάννης Ν. Χαραλαμπόπουλος, Γεωπόνος-Βιοκλιματολόγος

Πηγή: http://antikleidi.com

Είδαμε έρευνες που οι περισσότεροι γονείς θέλουν τα παιδιά τους να γίνουν αγρότες. Βλέπουμε sites που αναφέρονται στην αγροτική παραγωγή και ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια. Επειδή μας αρέσει η υπερβολή και από το όνειρο για το παιδί μας –μόνο γιατρός, δικηγόρος, μηχανικός, πήγαμε στο άλλο άκρο που λέει αγρότης, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:

• 1. Η Ελλάδα είναι και θα παραμείνει μια χώρα με μικρό κλήρο (γωμορφολογικοί λόγοι, ιστορικοί λόγοι, παράδοση)
• 2. Τα εργατικά κόστη είναι και θα παραμείνουν υψηλά.
• 3. Οι γόνιμες και αρδευόμενες εκτάσεις είναι μικρές και λίγες.
• 4. Τα χρήματα για έργα υποδομής και εκσυγχρονισμού έγιναν κατανάλωση.
• 5. Η εμπειρία από το χωράφι δεν μεταφέρθηκε στην επόμενη γενιά (αφού το παιδί αν έπαιρνε τα γράμματα έπρεπε να γίνει επιστήμον), αλλά διεσπάρη σε εποχικούς εργάτες.
• 6. Η εξουσία είδε τον αγρότη σαν ψηφοφόρο και αυτός βολεύτηκε στο νέο του κοστούμι.
• 7. Τσιμπήσαμε το δόλωμα των επιδοτήσεων και αν μάθεις να σε δωρεάν γεύματα, αλίμονο σου αν έρθει η ώρα να κάνεις τον κυνηγό.

Για όλους τους παραπάνω λόγους η αγροτική παραγωγή μειώθηκε πολύ και η παραγωγική διαδικασία έχει μείνει στη δεκαετία του 80’. Οι νέοι βλέποντας το νέο agro-lifestyle δεν ξέρουν ότι η αγροτική δουλεία είναι σκληρή, επισφαλής και όχι πολύ κερδοφόρα. Άρα, πριν οραματιστούμε τον εαυτό μας με κοστούμι και Bluetooth επάνω στο αλέτρι πρέπει να σκεφτούμε:

• 1. Έχουμε βρει την αγορά για το προϊόν που θέλουμε να παράγουμε;
• 2. Πόση είναι η κρίσιμη έκταση για να είναι συμφέρουσα η παραγωγή;
• 3. Είναι το τοπικό κλίμα και έδαφος κατάλληλο για την καλλιέργεια;
• 4. Πόσο κοστίζει ο εξοπλισμός και πόσα είναι τα εργατικά κόστη;
• 5. Τι γνωρίζουμε για την συγκεκριμένη καλλιέργεια;

Συνοπτικά, όποιος επιθυμεί να εμπλακεί με τη γεωργία πρέπει να είναι σίγουρος ότι θα έχει μια σκληρή και επισφαλή δουλεία. Το μοντέλο του αγρότη που πουλάει στο μεσάζοντα δεν είναι βιώσιμο στην Ελλάδα γιατί είναι μικρές οι παραγωγές. Άρα πρέπει το προϊόν να είναι άριστο ποιοτικά και αν είναι δυνατόν να είναι πιστοποιημένο. Επίσης έχει πολύ μεγάλη σημασία η συσκευασία και όπως λένε στο χωρίο μου το «branding». Πρέπει ο παραγωγός να επενδύει στο καλό του όνομα και την αναγνωσιμότητα του. Οι παραγωγές είναι καλύτερο να διαχέονται από τον παραγωγό και όχι από πολυδαίδαλα δίκτυα που ανεβάζουν το τελικό τους κόστος (εκτός και αφορούν σε εξαγωγές). Τελικά ο νέος αγρότης πρέπει να είναι αγρότης, επιχειρηματίας και κυρίως επαγγελματίας. Πρέπει να ακολουθεί τις εξελίξεις και να μην περιμένει τίποτα από επιδοτήσεις (αν έρθουν, καλώς να έρθουν).

Η νέα γενιά είναι πολύγλωσση και μορφωμένη. Ξέρει να χειρίζεται την τεχνολογία και έχει ταξιδέψει πολύ περισσότερο από όλες τις προηγούμενες.

Όλες οι πιθανότητες είναι με το μέρος της. Η νέα γενιά αγροτών μπορεί να τα καταφέρει.

ΥΓ. Η γεωργία δεν είναι τα πετρέλαια που θα σώσουν τη χώρα. Είναι μια δημιουργική και παραγωγική διαδικασία που μπορεί να σώσει όποιον θα ασχοληθεί σοβαρά μαζί της.

____

ΤΕΙ Ηπείρου:Ημερίδα με θέμα "Κήποι εδώδιμων: από τον οικιακό κήπο κουζίνας, στον κήπο των αγροτουριστικών επιχειρήσεων και τα αστικά αγροκτήματα"