Ο αέναος κύκλος των Επαγγελματικών Δικαιωμάτων των Πτυχιούχων ΤΕΙ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΔΑΣΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

Ο αέναος κύκλος της διαβούλευσης, της αδικίας και του εμπαιγμού που υφίστανται οι πτυχιούχοι των ΤΕΙ δυόμισι δεκαετίες τώρα στο θέμα των Επαγγελματικών Δικαιωμάτων, της εξέλιξής τους κλπ., σε αγαστή σύμπνοια όλων των Κυβερνήσεων μέχρι σήμερα, συνεχίζει την πορεία του.

Με επιστολή τους τέσσερις Πρυτάνεις στις 15-7-2010 προς την Υπουργό και Υφυπουργό Παιδείας δηλώνουν την αντίδρασή τους στα υπό συζήτηση σχέδια Επαγγελματικών Δικαιωμάτων και τη μη συμμετοχή τους στην κοινή συνεδρίαση ΣΑΠΕ – ΣΑΤΕ, την οποία θεωρούμε, εν πολλοίς, υποκριτική.

Με έκπληξη και απορία διαπιστώσαμε ότι συνηγορούν και συνυπογράφουν την επιστολή, εκτός βέβαια από του προέδρους των ΤΕΕ και ΓΕΩΤΕΕ που είναι γνωστό ότι δεν συμφωνούν να δοθεί κανένα ουσιαστικό επαγγελματικό δικαίωμα στους πτυχιούχους ΤΕΙ, και οι πρόεδροι των φορέων:

Της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας, της ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων, του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, των Φαρμακευτικών Συλλόγων, Πανελλήνιου και Αθηνών και του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Αθηνών.

Ρωτάμε ευθέως τους προέδρους των φορέων αυτών:

Πού προσκρούει, πού αντιτίθεται και πού θίγει τα δικαιώματα των κλάδων και των μελών που εκπροσωπούν, το αναφαίρετο δικαίωμα των πτυχιούχων των ΤΕΙ να έχουν επαγγελματικά δικαιώματα, ανάλογα των σπουδών τους;

Αν πουθενά, όπως εμείς υποστηρίζουμε, πώς αλλιώς μπορούν να χαρακτηριστούν τέτοιες ενέργειες, παρά μόνο σαν λογικές άκρατου και τυφλού συντεχνιασμού;

Ποιο «συμφέρον» μπορεί να θεωρείται «ανώτερο» από το Συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην εργασία, που αφαιρείται ουσιαστικά στην προκειμένη περίπτωση με την μη θεσμοθέτηση Επαγγελματικών Δικαιωμάτων;

Θέλουμε να καλέσουμε την Hγεσία του ΥΠΔΒΜ&Θ να εγκαταλείψει το ρόλο του Πόντιου Πιλάτου και να:

Προωθήσει άμεσα τα εγκεκριμένα, ομόφωνα, από το ΣΑΤΕ, το Σεπτέμβριο του 2008 σχέδια Π.Δ. για τα Επαγγελματικά Δικαιώματα, τα οποία εξαιρούνται από την ανάγκη γνωμοδότησης του ΣΑΠΕ, σύμφωνα με το άρθρο 18, παρ. 2 του Ν. 3794/2009.

Να θεσμοθετήσει τώρα και μέχρι να υπάρξουν οι προϋποθέσεις της ύπαρξης ενός Φορέα, επιμελητηριακές οργανώσεις ανά Σχολή ή Τεχνολογικό Επιμελητήριο, με ανάλογα τμήματα, προκειμένου να αναλάβει άμεσα τις σχετικές διαδικασίες πιστοποίησης, άδειας άσκησης ,κλπ.

Ήδη βρισκόμαστε στο σημείο, μετά και από την ενσωμάτωση της Κοινοτικής οδηγίας 36/05 στο Εθνικό Δίκαιο, όλοι οι πτυχιούχοι Τριτοβάθμιας - Ανώτατης Εκπαίδευσης στην Ε.Ε. και των Κολλεγίων συμπεριλαμβανομένων, να ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα και στην ΕΕ και στη Χώρα μας, με απεριόριστα Επαγγελματικά Δικαιώματα, και μόνο οι πτυχιούχοι ΤΕΙ δεν θα μπορούν να ασκήσουν ανάλογη επαγγελματική δραστηριότητα στην Ε.Ε., λόγω ανύπαρκτων, ή υποβαθμισμένων επαγγελματικών δικαιωμάτων, στην ίδια τους τη Χώρα.

Τα χρόνια της αδικίας, της δυσμενούς και άνισης μεταχείρισης των πτυχιούχων ΤΕΙ ,αγγίζουν τα χρονικά όρια ενός ολόκληρου εργασιακού βίου. Να περιμένουμε τι και από πού;

Η σκυτάλη βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια μας.

Ας σηκωθούμε όλοι, επί τέλους, από τον καναπέ της απραξίας μας, πτυχιούχοι, καθηγητές, φοιτητές και οργανωμένα, με την τεράστια δύναμη που διαθέτουμε, να απαιτήσουμε το οριστικό τέλος στην πολύχρονη αδικία, στην πολιτική ατολμία, στους συντεχνιακούς παραλογισμούς, στις ιδιοκτησιακές αντιλήψεις. Για να θεσμοθετηθούν τώρα στην Ανώτατη Εκπαίδευση δίκαιοι και ισότιμοι κανόνες για όλους.

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΕΡΑΣΗΣ

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

Πηγή: http://esos.gr

Επαγγελματικά δικαιώματα Γεωπόνων Τεχνολογικής Εκπαίδευσης

Π.Ε.Π.ΤΕ.Γ και ΠΑ.Σ.ΤΕ.Γ.-Τ.Δ.Υ. απέστειλαν επιστολή στην κα Μπατζελή με την οποία εκφράζονται οι προβληματισμοί του κλάδου όσον αφορά στην εφαρμογή των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων. Οι εκπρόσωποί μας ζητούν την άμεση εφαρμογή των επαγγελματικών δικαιωμάτων που καθορίστηκαν με Π.Δ. από το 1989 και μετά (Π.Δ. 109/89) και συγκεκριμένα:

1. Την συμμετοχή των Γεωπόνων ΤΕ στα καθεστώτα ενισχύσεων του Μέτρου 121 «Εκσυγχρονισμός των γεωργικών εκμεταλλεύσεων».

2. Την επαναφορά στο καθεστώς των εκτός έδρας μετακινήσεων και των ημερήσιων αποζημιώσεων, όπως ίσχυε πριν τον Ν. 3833/2010 και για τους Γεωπόνους ΤΕ και Τεχνολόγους Τροφίμων, όπως επίσης να δίνεται η δυνατότητα υπέρβασης του ανώτατου ορίου ημερών για εκτέλεση των προγραμμάτων του ΥΠΑΑΤ βάση ΚΥΑ ή Αποφάσεων Γεν. Γραμματέα Περιφέρειας και όχι μόνο για έκτακτες περιπτώσεις.

3. Την συμμετοχή των Γεωπόνων ΤΕ και Τεχνολόγων Τροφίμων στον ποιοτικό-φυτοϋγειονομικό έλεγχο νωπών και επεξεργασμένων προϊόντων όπως επίσης και στις επιτροπές ελέγχου τροφίμων.

4. Την συμμετοχή των Γεωπόνων ΤΕ στα προγράμματα δακοκτονίας χωρίς αποκλεισμούς.

5. Την πρόσληψη Γεωπόνων ΤΕ και Τεχνολόγων Τροφίμων στο ΥΠΑΑΤ, ΕΛΓΑ, ΟΠΕΚΕΠΕ ισότιμα με τους Γεωπόνους ΠΕ.

6. Την άμεση άρση του αποκλεισμού των Γεωπόνων ΤΕ και Τεχνολόγων Τροφίμων από τα συστήματα ποιότητας και διασφάλισης τροφίμων AGRO που πρώτοι οι γεωπόνοι ΤΕ πιστοποίησαν παραγωγούς στη χώρα μας και την ισότιμη συμμετοχή μας στους γεωργικούς συμβούλους.

7. Την τοποθέτηση και αξιοποίηση σε θέσεις ευθύνης αντίστοιχες των προσόντων τους Γεωπόνων ΤΕ κατόχων μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων στο ΥΠΑΑΤ.

 επιπλέον ζητούν

την άμεση παρέμβαση του ΥΠΑΑΤ για την εγγραφή των Γεωπόνων ΤΕ στο ΓΕΩΤΕΕ, σε άλλη περίπτωση να μετατραπούν, η Π.Ε.Π.ΤΕ.Γ και οι άλλες επαγγελματικές Ενώσεις Πτυχιούχων των Γεωπονικών Τμημάτων των ΤΕΙ σε ενιαίο Επιμελητήριο.

Άλλο πολιτικός κι άλλο πολιτικάντης

 Το βασικό ζητούμενο κάθε πολιτικού είναι αφενός η ελάχιστη υποχρέωση του να είναι ειλικρινής απέναντι στους πολίτες (και γενικότερα στο πολιτικό σύστημα) και αφετέρου, η χάραξη πολιτικής στα πεδία ευθύνης του μέσω της χάραξης στρατηγικής και της προώθησης μεταρρυθμίσεων και τομών για την υλοποίηση του πολιτικού του σχεδιασμού. Δυστυχώς στο πολυπάσχοντα χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, όπως τον έχουμε βιώσει και αντιληφθεί εμείς οι νεότεροι της γενιάς των σαράντα, οι επιδόσεις των πολιτικών είναι φτωχές, κοντόφθαλμές και πολλές φορές καθοδηγούμενες από συμφέροντα και συντεχνιακές λογικές. Οι προγραμματικές δηλώσεις, τα οράματα και οι σχεδιασμοί έχουν δημιουργήσει ένα ιδεολόγημα ετερόκλητο, αναχρονιστικό και εν τέλει μη πραγματοποιήσιμο. Δεν είναι παράξενο συνεπώς ότι, πολλές φορές οι πολίτες προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν τον τρόπο γραφής των πολιτικών και των (εν πολλοίς σιβυλλικών) δηλώσεων τους για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τα μελλούμενα και κυρίως του τι θέλει να πράξει ο πολιτικός.

Η παραπάνω εισαγωγή αποτελεί την γενίκευση ενός προβλήματος αφορμή του οποίου αποτέλεσαν οι δηλώσεις της Υπουργού Παιδείας και δια Βίου Μάθησης για την κατάργηση της βάσης του 10 για τους εισακτέους στα ΑΕΙ-ΤΕΙ και για τη γενικότερη θεώρηση των σχολών ΑΕΙ και ΤΕΙ. Η απόφαση κατάργησης της βάσης του 10  ξάφνιασε πολλούς διότι οι περισσότεροι θεωρήσαμε το μέτρο ως καταρχήν θετικό προαπαιτούμενο για την επίτευξη του ζητούμενου που δεν μπορεί να είναι άλλο από την αναβάθμιση της ποιότητας της παρεχόμενης τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Προσωπικά υποστήριξα στο παρελθόν ότι, το μέτρο, αν και δεν αποτελεί τομή στο χώρο, εν τούτοις βάζει ένα λιθαράκι βελτίωσης της εικόνας των τριτοβάθμιων ιδρυμάτων και κυρίως βελτίωσης της ποιότητας σπουδών στον πολύπαθο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αν και από μόνο του δεν αρκεί.

Στην προσπάθεια να κατανοήσω το σκεπτικό της κας Υπουργού ανέγνωσα την επιχειρηματολογία της και επί της οποίας έχω να κάνω τις παρακάτω διαπιστώσεις. Η υπουργός ούτε λίγο ούτε πολύ, ισχυρίστηκε ότι, δεν υπάρχει καμία μελέτη αξιολόγησης του μέτρου στην μέχρι τώρα εφαρμογή, ως εκ τούτου το μέτρο καταργείται (Εφημ. Καθημερινή 18/4/2010). Το παραπάνω μου γεννά την απορία πώς η ανυπαρξία μελετών αξιολόγησης, οδηγεί στην a priori θεώρηση ενός μέτρου ως αποτυχημένου και συνεπώς στην κατάργησή του; Εξίσου ενδιαφέροντα είναι τα επιχειρήματα ότι, η κατάργηση της βάσης του 10 είναι αναγκαία διότι, σύμφωνα με τα λεγόμενά της "…διαφορετικές σχολές έχουν διαφορετική στάθμιση και εν τέλει άλλο πράγμα η Γεωπονική Σχολή Αθηνών και άλλο πράγμα η δασοκομία σε ένα ΤΕΙ ή η ανθοκομία…». Η διάκριση των σχολών στην παραπάνω αναφορά προφανώς δεν γίνεται με άξονα το γνωστικό αντικείμενο διότι είναι τοις πάση γνωστό ότι άλλο πράγμα η Γεωπονική σχολή και άλλο η δασοκομία(!) ή ανθοκομία. Κανείς δεν γίνεται δασοπόνος (διότι αυτή είναι η ορθή ονομασία της σχολής: Δασοπονίας & Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος) μέσω της φοίτησης σε σχολή γεωπονικής κατεύθυνσης. Είναι ξεκάθαρο ότι, το ποιοτικό περιεχόμενο των σχολών είναι το αντικείμενο της παραπάνω δήλωσης. Η Υπουργός μέσα στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης προκρίνει ένα σύστημα πατρικίων σχολών ΑΕΙ (Γεωπονίας, Πολυτεχνείου κλπ) και πληβείων σχολών ΤΕΙ των οποίων ακόμη και η σκόπιμη ή μη εκφορά της ορθής ονοματολογίας των σχολών καταδεικνύει και την απαξίωση της Υπουργού για το ποιοτικό περιεχόμενο των σχολών ΤΕΙ. Ο τρόπος που αντιλαμβάνεται κανείς την παραπάνω δήλωση είναι ότι στις σχολές ΤΕΙ οι οποίες είναι περίπου ΑΕΙ, μπορεί κανείς να περάσει και με μαθήματα κάτω του 10 διότι οι απόφοιτοί τους θα λάβουν ένα περίπου πτυχίο ΑΕΙ, θα βγουν περίπου επιστήμονες και με περίπου επαγγελματικά δικαιώματα. Ένας ανορθόγραφος τεχνολόγος γεωπονίας είναι περισσότερο ανεκτός από έναν αντίστοιχο γεωπόνο. Κανείς βεβαίως, ούτε κι εγώ, δεν είναι υπέρμαχος της ισοπεδωτικής συνύπαρξης ΑΕΙ-ΤΕΙ αλλά πλέον στη σύγχρονη πραγματικότητα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, όπως διαμορφώνεται με το άνοιγμα των κολεγίων, αλλά και στην αγορά εργασίας, η συνέχιση διάκρισης μεταξύ των ΑΕΙ και των ΤΕΙ (ως περίπου ΑΕΙ σχολών) δεν εξυπηρετεί πλέον τίποτα, ή μήπως κάτι τέτοιο είναι αναληθές και τελικά εξυπηρετεί κάτι;

Επειδή λοιπόν η αναφορές των πολιτικών μόνο τυχαίες δεν μπορεί να είναι πίσω από το κρυπτόλεξο των δηλώσεων προσπαθώ να αντιληφθώ το βαθύτερο νόημα της απαξίωσης των ΤΕΙ και τους σκοπούς που πιθανών αυτή εξυπηρετεί. Ως τέτοιοι δεν μπορεί να είναι άλλοι από την οικονομική διάσταση του προβλήματος, δηλαδή την παρωχημένη αναπτυξιακή προοπτική(;) που μπορεί να έχουν τα ΤΕΙ ιδιαίτερα αυτών που είναι σκορπισμένα στις διάφορες κωμοπόλεις της Ελλάδος, προοπτική που σχετίζεται με καφετέριες, ψησταριές και ενοικιαζόμενες γκαρσονιέρες.

Υπάρχει όμως και η συντεχνιακή διάσταση στις προθέσεις. Διότι πρώτον σε ένα εκπαιδευτικό και επαγγελματικό σύστημα οι προνομιούχες σχολές έχουν νόημα και αξία μόνο όταν υπάρχουν και οι μη προνομιούχες, ακριβώς για να τονίζουν την υπεραξία των πρώτων. Δεύτερον, η ύπαρξη σχολών δήθεν ΑΕΙ απορροφούν αποφοίτους, τους καταστούν δέσμιους σε δήθεν επαγγελματικά δικαιώματα και τους στερούν από πρόσβαση σε ΑΕΙ απευθείας ή μέσω κολεγίων πράγμα που θα αύξανε τον ανταγωνισμό και θα μείωνε την πίτα. Για να το κατανοήσετε απλά σκεφτείτε τι θα γινόταν αν όλοι οι «υπομηχανικοί» γινόταν μηχανικοί.

Τέλος, η δήλωση της Υπουργού φανερώνει και την ατολμία της να προβεί σε γενναίες μεταρρυθμίσεις και τομές, να πράξει δηλαδή το αυτονόητο. Συνεχίζει το έργο των πολιτικών στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που αντιμετωπίζουν τα ΤΕΙ τα τελευταία 25 χρόνια σαν κύβο του Ρούμπι, όπου όλοι ασχολούνται με την επίλυση του προβλήματος χωρίς να μπορούν ή να θέλουν να τον λύσουν. Τα ερωτηματικά εξακολουθούν και παραμένουν: τι επιτέλους εξυπηρετούν τα ΤΕΙ, ποιος ο ρόλος τους στην αγορά εργασίας, πέραν αυτής που έχει διαμορφωθεί από το ίδιο το κράτος μέσω των προσλήψεων στο δημόσιο τομέα, ποια ακριβώς κενά καλύπτουν οι απόφοιτοί τους ιδιαίτερα αυτών με επικαλυπτόμενα αντικείμενα σχολών ΑΕΙ;

Απορώ γιατί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου συνεχίζει να ασχολείται σοβαρά με σχολές που τόσο η κοινωνία όσο και ίδιοι οι φοιτητές, και η αγορά εργασίας τους έχει γυρίσει από χρόνια την πλάτη και στρέφεται σε άλλες κατευθύνσεις. Ποιο πλέον το νόημα να υπάρχουν σχολές ΤΕΙ (ως δήθεν ΑΕΙ) σε χώρο με ΑΕΙ και κολέγια; Τολμήστε κυρία Υπουργέ να προβείτε στην αυτονόητη λύση του ζητήματος των ΤΕΙ και κόψτε τον γόρδιο δεσμό τους. Αξιολογήστε τις σχολές με καινοτόμο περιεχόμενο, μη επικαλυπτόμενο με σχολές ΑΕΙ, αναβαθμίστε τα προγράμματα σπουδών τους και το ποιοτικό περιεχόμενο τους και κλείστε όλες τις υπόλοιπες. Στο κάτω κάτω θα εξοικονομήσετε πόρους στην σημαντική προσπάθεια του κράτους να νοικοκυρευτεί. Είναι προκλητική σπατάλη η διατήρηση σχολών ΤΕΙ με μονοψήφιο αριθμό εισακτέων οι οποίοι στοιχίζουν στο κράτος εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ανά φοιτητή. Εφαρμόστε έναν τριτοβάθμιο εκπαιδευτικό Καλλικράτη για να συμμαζευτεί το πρόβλημα των σχολών. Τονίζω ότι το ποιοτικό διακύβευμα είναι το σύγχρονο στοίχημα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην προσπάθεια να γίνει ανταγωνιστική και όχι η διασπορά σχολών ανά την επικράτεια.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν πραγματική πολιτική με την έννοια που απέδωσα στην εισαγωγή του άρθρου. Διαφορετικά φοβάμαι ότι η συνέχιση δηλώσεων στη λογική του «…άλλο πράγμα η Γεωπονική και άλλο πράγμα η δασοκομία, ανθοκομία» είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το άλλο πράγμα να είσαι πολιτικός και άλλο να είσαι πολιτικάντης και ενώ οι τελευταίοι βρίσκονται εν αφθονία, οι πρώτοι αποτελούν είδος εν ανεπαρκεία.

Δρ Κ.Π.

Οι υστερήσαντες...

Μετά την δήλωση «άλλο τα ΤΕΙ και άλλο τα Πανεπιστήμια», η κ. Άννα «ξαναχτύπησε» δηλώνοντας στον τηλεοπτικό σταθμό ALTER «…Άλλος αυτός που πάει στην Ιατρική και άλλος αυτός που πάει στην Νοσηλευτική. Άλλος αυτός που πάει στην Γεωπονική και άλλος αυτός που πάει στην Ανθοκομική. Άλλος αυτός που πάει στην σχολή του Πολυτεχνείου και άλλος αυτός που πάει στα Τεχνικά Επαγγέλματα ».

Με τη δεύτερη αυτή δήλωσή της, η κ. Υπουργός δίνει άλλη διάσταση στη διαφοροποίηση Πανεπιστημίων – ΤΕΙ. Ενώ με τη πρώτη δήλωσή της διαφοροποιεί τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ ως προς το επίπεδο των παρεχόμενων σπουδών και ως προς τον εκπαιδευτικό τους ρόλο, με τη δεύτερη δήλωσή της ταξινομεί τους επιτυχόντες στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ ως προς την αξία τους. Φαίνεται, για την κ. Υπουργό, ότι η επιτυχία στις επίλεκτες πανεπιστημιακές σχολές όπως η ιατρική, η γεωπονική, το Πολυτεχνείο προικονομεί στον επιτυχόντα ανώτερα χαρακτηριστικά προσωπικότητας ενώ ταυτόχρονα υπονοείται η (διανοητική ;) υστέρηση των επιτυχόντων στις «κατώτερες» σχολές των ΤΕΙ.

Έτσι αποκαλύπτεται και η πρεμούρα των πολιτικών μας να διατηρήσουν τα ΤΕΙ. Φαίνεται ότι, εκτός των άλλων, αυτά υπάρχουν για να αποτρέψουν τους υστερήσαντες μεν φιλόδοξους δε νέους από την απόκτηση πτυχίου επίλεκτων σχολών, από μη ελεγχόμενες από το κράτος και τα γνωστά ιερατεία πηγές (πανεπιστήμια του εξωτερικού, κολέγια), χρυσώνοντας τους παράλληλα το χάπι με την απονομή δήθεν «ανώτατων» τίτλων σπουδών και επαγγελματικών δικαιωμάτων που προσομοιάζουν με αυτά των επίλεκτων σχολών.

Αξίζει πάντως, να τελειώσει αυτή η σύντομη ανάρτηση με την φράση της Συμβούλου Επαγγελματικού Προσανατολισμού κας Ρουσιάδου Στέλλας που απηύθυνε σε υποψήφιους πανελληνίων εξετάσεων: «Μην ξεχνάτε! Οι εξετάσεις δεν κρίνουν την αξία σας! Αξίζετε γι' αυτό που ΕΙΣΤΕ και όχι γι' αυτό που ΓΡΑΦΕΤΕ στις εξετάσεις.»

Η απουσία κοινής λογικής

Η απουσία κοινής λογικής αποτελεί ουσιαστικό παράγοντα μη επίλυσης του κυριότερου κατά τη γνώμη μου προβλήματος των ΤΕΙ, αυτό της ταυτότητας των ιδρυμάτων. Αφήνει περιθώρια μόνο για τυφλή σύγκρουση γεγονός που το βλέπουμε να συμβαίνει τα τελευταία περίπου τριάντα χρόνια μεταξύ των εκπροσώπων ΤΕΙ - Πανεπιστημίων. Φαίνεται ότι διαφωνούμε κυρίως γιατί δεν υπάρχει κοινή γλώσσα κατανόησης εννοιών και θέσεων. Στην πραγματικότητα δεν έχουμε ούτε το προνόμιο της διαφωνίας γιατί αυτή προϋποθέτει συμφωνία τουλάχιστον στα «στοιχειώδη».

Σε αυτό το σκηνικό του παραλόγου, που στήθηκε με ευθύνη της Πολιτείας , η κάθε πλευρά παλεύει να επιφέρει το καίριο πλήγμα στον «αντίπαλο» γεγονός που συνιστά το συλλογικό μας διαζύγιο με την λογική. Ως κλάδος φυσικά και δεν πρέπει να αμνηστεύσουμε το ΤΕΕ και το ΓΕΩΤΕΕ για τις φασιστικές τους πρακτικές αρκεί να μη μεταθέτουμε τα κριτήρια διάγνωσης του προβλήματος σε φαινομενικά «ενόχους».

Παράλληλα ζούμε με την ψευδαίσθηση του «Ανώτατου» τίτλου σπουδών και της δήθεν επαγγελματικής «καταξίωσης» των «τεχνολόγων». Αλήθεια τι εννοούμε όταν ισχυριζόμαστε ότι «οι ‘τεχνολόγοι’ είναι καταξιωμένοι επαγγελματικά»; Αν πράγματι χρησιμοποιούμε τη έννοια της «καταξίωσης» με το μεστό νόημά της δε θα έπρεπε να βλέπαμε και τη συνακόλουθη καταξίωσή μας στον κοινωνικό βίο; Πόσους υπουργούς, βουλευτές, γενικούς Γραμματείς Υπουργείων, Περιφερειάρχες κοκ έχει να επιδείξει ο κλάδος μας τα τελευταία τριάντα χρόνια;

Με τις προτάσεις μας ουσιαστικά υιοθετούμε τη βολική για τους πτυχιούχους των Πανεπιστημίων άποψη περί «διακριτών ρόλων». Αν υπήρχε έστω και ίχνος λογικής σε μια τέτοια άποψη γιατί δεν προκύπτουν «εξ ορισμού» τα επαγγελματικά μας δικαιώματα;

Γινόμαστε συμπλεγματικοί και τελικά αυτοκαταστροφικοί με το να ζητάμε τη μετονομασία των ΤΕΙ σε «university of…». Και να μας έφτανε αυτό!

«Κάνοντας άμεση χρήση του νέου Θεσμικού Πλαισίου, τα Τ.Ε.Ι να προχωρήσουν σε αναμόρφωση των 4ετών προγραμμάτων σπουδών τους σε 5ετή, μεταφέροντας την εκπόνηση της Πτυχιακής Εργασίας και της πρακτικής άσκησης στο 5ο έτος, απαιτώντας ομοίως την αναγνώρισή τους ως master».

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥΣ ΤΩΝ Τ.Ε.Ι.

(http://www.pepteg.gr/2009-06-02-15-00-51/157-2009-09-24-08-38-08)

Τι μας πείθει ότι οι μελλοντικοί «τεχνολόγοι» απόφοιτοι των «university of…» με 5ετή φοίτηση και κάτοχοι master θα ισοτιμηθούν με τους απόφοιτους ΚΑΤΕ/ΤΕΙ; Σε ποιο επίσημο κείμενο της «συμμάχου» ΟΣΕΠ-ΤΕΙ (που υποστηρίζει μια ανάλογη πρόταση) αναφέρεται ρητώς ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Και ο ρόλος των αντίστοιχων Πανεπιστημίων; Για να υπάρξει μια λογική ισορροπία θα έπρεπε ,για παράδειγμα,και οι γεωπόνοι ΠΕ να μετατραπούν με τη σειρά τους σε αυτό που οι γάλλοι αποκαλούν «ingénieurs agronomes de conception», επιστήμονες δηλαδή που θα έχουν εκπαιδευθεί για να συλλαμβάνουν ιδέες, να σχεδιάζουν προγράμματα, να καθοδηγούν την εκτέλεση σύνθετων έργων. Τι θα συνέβαινε σε μια τέτοια περίπτωση; Ενώ η αφεντιά μας θα καμάρωνε για τη μαγική μετατροπή του πτυχίου μας από «ΤΕΙ of…» σε «University of…» οι σημερινοί απόφοιτοι γεωπόνοι ΠΕ - που δεν έχουν φυσικά τα προσόντα των «ingénieurs agronomes de conception» - θα έψαχναν για καμιά δουλειά delivery.

Και η στρατηγική μας; Καταρχάς να αφανιστεί ο αντίπαλος.
«Η Ελληνική Πολιτεία να σταματήσει να χρηματοδοτεί μέσω του Έλληνα φορολογούμενου, τα επιμελητήρια Τ.Ε.Ε, ΓΕΩΤ.Ε.Ε.»
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥΣ ΤΩΝ Τ.Ε.Ι.
(http://www.pepteg.gr/2009-06-02-15-00-51/157-2009-09-24-08-38-08)

Και πως θα επιτευχθεί ο ευγενής μας στόχος; Μήπως με τον «διάλογο» με τα καθ’ ύλην αρμόδια Υπουργεία; Δεν ξέρουμε ότι «διάλογος» σημαίνει κατ’ ουσία αναμέτρηση ισχύος και κατ’ επέκταση εκβιασμών; Από πού προκύπτει τέτοια δυνατότητα; Μήπως με την αξιολύπητη πρακτική της «ντουντούκας» η οποία ουδέποτε έλυσε κανένα πρόβλημα;

Προτάσεις και στρατηγική… πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα.

Κρίμα, γιατί κάποιοι συνάδελφοι  που μας εκπροσωπούν και καλές προθέσεις έχουν και χρόνο πολύτιμο αφιερώνουν   από τη ζωή τους για την εξυπηρέτηση του κοινού συμφέροντος, πράγμα σπάνιο στις μέρες μας. Δυστυχώς, δεν αρκούν οι καλές προθέσεις.

«Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!... Φταίει ο Θεός που μας μισεί! Φταίει το κεφάλι το κακό μας. Ποιος φταίει;…»

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Μ.Λ.